Górnośląskie Centrum Medyczne - Szpital w Ochojcu - www.gcm.pl

:
:
Przeszukaj całą bazę informacji usług pod kątem interesującej cię frazy
Wybierz jeden z oddziałów aby zobaczyć najczęściej realizowane w nim zabiegi / operacje
:
:
Wpisz nazwę zabiegu / operacji
Wybierz z listy jednego z naszych specjalistów

Ostrzyknięcie tętniaka rzekomego

Informacje ogólne

 

Zwykle miejsce po nakłuciu igłą zdrowej ściany tętnicy ulega szybkiemu zamknięciu dzięki obkurczeniu mięśni gładkich ściany naczynia oraz powstaniu czopu płytkowego. Nakłucie ściany naczynia w miejscu, gdzie zwapniała blaszka miażdżycowa zajęła miejsce warstwy komórek mięśniowych oraz równoczesne podawanie leków przeciwpłytkowych (aspiryna, clopidogrel), przeciwkrzepliwych (heparyny) mogą sprzyjać powstaniu tętniaka rzekomego.

 

Tętniak rzekomy powstaje na skutek przerwania ciągłości ściany tętnicy otoczonej ściśle przez mięśnie, powięzie, tkankę łączną jako następstwo tzw. krwiaka tętniącego lub przerwania ciągłości ściany serca. Wynaczyniona z naczynia krew dostaje się do otaczających tkanek, które poprzez ucisk ograniczają dalsze krwawienie. Ściana tętniaka rzekomego nie jest ścianą tętnicy, lecz stanowi ją łącznotkankowa torebka.

 

Tętniak rzekomy tętnicy udowej jest jednym z najczęstszych powikłań w kardiologii inwazyjnej. Występuje w przypadku co najmniej w 1% nakłuć tętnicy udowej, a w przypadku zabiegów interwencyjnych (angioplastyka) nawet do 5,5%.

 

Część z nich ulega samoistnemu zamknięciu, zwłaszcza małe tętniaki o wąskich i długich wrotach. W części przypadków można uzyskać ich obliterację poprzez przedłużone utrzymanie opatrunku uciskowego. Metoda ta nie zawsze jest skuteczna, natomiast zawsze wiąże się ze znacznym dyskomfortem dla pacjenta, a często jest powodem przedłużonej hospitalizacji. Do niedawna tętniaki niepoddające się leczeniu zachowawczemu były leczone chirurgicznie, co z kolei wiązało się z większą ilością możliwych powikłań. Zabieg operacyjny zwłaszcza u chorych z towarzyszącymi chorobami układu krążenia, może jednak okazać się bardzo niebezpieczny, szczególnie gdy dotyczy dużego tętniaka rzekomego wymagającego znieczulenia przewodowego lub ogólnego.

 

Wprowadzenie wykrzepiania tętniaków rzekomych za pomocą trombiny wydaje się przełomem w leczeniu tego powikłania. Podkreślana jest jego bardzo wysoka skuteczność przy dużym bezpieczeństwie. Ponad to jest metodą o wiele mniej inwazyjną i obciążającą dla pacjenta.

 

W przypadku braku skuteczności zabiegu ostrzyknięcia tętniaka należy rozważyć zabieg operacyjny. Konieczność interwencji chirurgicznej dotyczy około 5% przypadków. Wskazaniem do operacji jest powiększanie się tętniaka, objawy ucisku na nerw lub naczynia udowe, zakażenie, zakrzepica tętnicy, towarzysząca duża przetoka tętniczo-żylna, znaczna bolesność przy braku efektu dotychczasowego postępowania..

 

Informacje dotyczące zabiegu ostrzyknięcia tętniaka rzekomego

 

Technika zabiegu polega na celowanym (pod kontrolą USG) nakłuciu tętniaka igłą i podaniu roztworu trombiny w ilości potrzebnej do całkowitego wykrzepienia zawartości tętniaka. Lek ten (aktywny czynnik układu krzepnięcia) powoduje niemal natychmiastowe wykrzepienie krwi w świetle tętniaka, prowadząc do jego zamknięcia. Różne ośrodki określają skuteczność zabiegu określa się na 96–98% i nie maleje ona u osób, u których stosuje się intensywne leczenie przeciwpłytkowe i przeciwkrzepliwe.

 

Możliwe powikłania

 

Możliwym powikłaniem zabiegu ostrzyknięcia tętniaka są (poza odczynami alergicznymi na białko, jakim jest trombina) są powikłania zakrzepowe i zatorowe w wyniku przedostania się lub podania trombiny do tętnicy (zakrzepica żył głębokich, zatorowość tętnic obwodowych). Sporadycznie możliwe jest też występowanie zaburzeń hemostazy do których dochodzi w wyniku powstania przeciwciał przeciw natywnym czynnikom układu krzepnięcia. Z kolei powstanie przeciwciał może powodować wystąpienie reakcji anafilaktycznej, która może przyjmować postać zapalenia spojówek, śluzówki nosa a nawet prowadzić do wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego. Odpowiednie postępowanie przeciwwstrząsowe, zastosowanie steroidoterapii, leków antyhistaminowych w zdecydowanej większości przypadków prowadzi do ustąpienia powyższych powikłań.

 

Pomimo możliwości występowania wymienionych wyżej powikłań metoda zamykania tętniaków przy pomocy ostrzykiwania trombiną jest metodą bezpieczną – liczba powikłań przy zastosowaniu tej procedury jest niewielka i waha się między 1-4%.

 

Pdf
Drukuj
Powrót
<